close
  • vrijdag 3 april
Werk en opleiding

Evert: “Door het pesten heb ik littekens die nooit meer helen”

Evert: “Door het pesten heb ik littekens die nooit meer helen”

Gisteren vertelde Evert op 50+ hoe hij jarenlang werd getreiterd op zijn werk. Zo erg dat hij zich ziek meldde. Vandaag lees je hoe zijn verhaal verdergaat. 

“Toen ik thuis kwam te zitten was ik totaal op. Van mijn zelfvertrouwen was niets meer over. De huisarts kwam langs en kwam vrij snel met de conclusie: burn-out. Ergens een opluchting, ik hoefde voorlopig niet terug naar mijn collega’s. Dat idee alleen al bezorgde me slapeloze nachten. Op aanraden van de bedrijfsarts en huisarts werd een psycholoog voor mij inschakeld. Die gaf me het advies om zo snel mogelijk de beslissing te maken of ik überhaupt nog terug wilde naar mijn oude baan. Ik vroeg een gesprek aan met mijn directeur. Hij bood excuses aan en ik kreeg de mogelijkheid van hem om ontslag te nemen met wederzijds goedvinden. Daar hoefde ik niet lang over na te denken. Weg!

Jarenlange depressie

Je zou denken dat je dan vanzelf wel weer in een positieve spiraal komt, maar nee hoor. Ik bleef een hele lange tijd een groot deel van de dag in bed liggen. Wat voor reden had ik nog om op te staan? Wie moest mij nou? Ik was toch niet leuk? Ondanks gesprekken met mijn psycholoog, vrouw, familie en vrienden bleef ik heel lang in een depressie zitten. Uiteindelijk heeft het al met al wel vier jaar geduurd. Voor mijn vrouw en naasten geen pretje. En dat is dan zacht uitgedrukt.

Vrijwilligerswerk

Mijn vrouw kwam met het idee om vrijwilligerswerk te gaan doen. Al eerder had ze dat geopperd, maar in begin wilde ik daar helemaal niets van weten. Uiteindelijk zag ik zelf wel in dat het beter was om weer aan te slag te gaan. Ook al was het maar voor een paar uurtjes. Het hielp. Die paar uurtjes werden al snel meer, want ik vond het erg fijn om bezig te zijn. Wat ik doe is helpen bij allerlei activiteiten in een sociaal-cultureel centrum. In het begin brak het angstzweet me uit. Onder de mensen komen, ze zelfs begeleiden met activiteiten. Wonderwel ging het vanaf dag 1 goed. Dat komt denk ik omdat ik me er zo welkom voel. Mijn werk wordt gewaardeerd en het is juist fijn om sociaal werk te doen.

Sporten

Daarnaast ben ik ook gaan hardlopen. Je hoofd leeg maken door middel van sporten: ik kan het iedereen aanraden. Langzaam maar zeker werd ik weer mezelf. Ik ben tot de conclusie gekomen dat het allemaal niet aan mij lag. Het probleem ligt bij de pesters, zij zitten ergens mee wat ze op een ander afreageren. Waarschijnlijk hebben zij veel meer moeite met het werk gehad dan ik en werd ik daardoor de zondebok.

Sneller een grens trekken

Voor mijn vrouw is het in ieder geval fijn dat het weer grotendeels is zoals vroeger. Ik hoop dat ik binnenkort misschien toch weer de stap kan gaan maken naar een betaalde baan. Wellicht via het sociaal-cultureel centrum. De marketing wil ik niet meer in. Onlangs kwam ik nog iemand tegen van mijn oude werk. Ik schrok in eerste instantie, maar ik merkte dat ik het hele gebeuren goed had verwerkt. Ik schoot niet meteen in de paniek modus. Het gepest heeft natuurlijk zijn sporen nagelaten, maar ik ben er weer. Het heeft me zelfs sterker gemaakt. Ik ga op mijn gevoel af. Ik weet zeker dat ik me nooit weer zo lang laat kleineren. Ik trek sneller een grens. Want die depressie? Nee nooit meer!”

Kijk voor meer info ook eens op www.arboportaal.nl en www.pestenopdewerkvloer.nl

 

Geschreven door: Redactie