close
  • zaterdag 16 november
Reizen

Tips over veiligheid en wonen in het buitenland

Tips over veiligheid en wonen in het buitenland

Jeanette Slagt besloot om op 53-jarige leeftijd opnieuw te beginnen als digitale nomade. Hierdoor heeft ze een compleet nieuwe manier van gepensioneerd leven neergezet.

In 2015 heeft ze vrijwel alles verkocht wat ze bezat. Ze was werkeloos, had een start gemaakt met een eigen bedrijf, maar helaas lukte het concept niet in Nederland. Ze besloot om ‘tering naar de nering’ te zetten: oftewel haar uitgaven af te stemmen op haar inkomsten. En waar kon ze dat beter doen dan in een land waar het levensonderhoud goedkoop is?

Dus boekte ze een ticket naar de Filipijnen en verhuisde. Momenteel verblijft ze in Mexico en heeft Jeanette al heel wat geschreven  voor 50+. Geniet mee van haar avonturen en haar kijk op het leven na je vijftigste. Vorige week kon je lezen over hoe Mexicanen omgaan met de dood.

Veiligheid en wonen in het buitenland

Ik ben altijd groot fan van programma’s als “Ik Vertrek” en hoewel ik weet dat er een hoog editing gehalte inzit en dat soort programma’s gemaakt worden om de publieke mening en emotie te sturen, vind ik het leuk om te zien hoe anderen het redden in het buitenland, al is het maar om te weten dat ik het anders zou doen.

Wat ik vaak mis in die programma’s is het veiligheidsaspect. Nu gaan de meesten ‘lekker veilig’ naar Frankrijk en Spanje, maar ik herinner me ook nog wel mensen in Brazilië bijvoorbeeld. Niet een erg voor de hand liggend land, maar je zal er maar verliefd op zijn geworden en daar je droom willen realiseren. Ik vraag me af hoe mensen die zo ver weg gaan, naar een land met een veel hoger criminaliteitscijfer dan Nederland daar mee omgaan, of ze er eigenlijk wel naar kijken? En bijvoorbeeld het reisadvies checken.

Gezonde verstand

Ik ben niet zo van het reisadvies hoor, veiligheid is een beleving, en niet zozeer iets wat je in een tekst kunt vatten. Ik krijg best veel vragen over veiligheid in de Filipijnen en nu ook over Mexico. Die beantwoord ik allemaal hetzelfde: dat overal in de wereld wel onveilige situaties zijn en dat je je gezonde verstand moet gebruiken. Maar soms is het gewoon niet veilig om naar een land of een gebied in een land te gaan. Zo ben ik bijvoorbeeld nooit naar Mindanao geweest in de Filipijnen, daar geldt een aanhoudend negatief reisadvies. Hoewel veel mensen, ook Nederlanders daar uiterst tevreden wonen, voelde ik niet de behoefte om het risico te lopen met mijn motor een ambush in te rijden of gekidnapt te worden. Daarbij, ik woonde op Siquijor, dat is een tijd lang oranje geweest op de kaart van het Brits reisadvies, spannend genoeg!

Zwaar bewapend

In Playa del Carmen waar ik nu woon, zijn onlangs de plaatselijke leiders van een groot landelijk drugskartel gearresteerd. De Federale politie heeft in mei de lokale politie overgenomen om de stad op te schonen. In Mexico is het heel gewoon dat politie zwaar bewapend rondrijdt, grote pick-up met twee mannen er in en een groepje achter in en een mitrailleur op het dak. Allemaal een kogelvrij vest aan en nog een shotgun in de aanslag en een pistool in een holster. Dat ziet er in het begin heel bedreigend uit. Maar je went er aan, ze zijn heel afstandelijk doch voorkomend en hebben altijd voorrang in het verkeer.

Ik hoor via Twitter en de krant dat er ook corrupte agenten zijn, die een slaatje slaan uit toeristen en ze aanspreken op zogenaamd wangedrag en dan direct geld willen zien. In Downtown Cancún schijnen er twee rond te rijden die dat regelmatig doen. In de Filipijnen heb ik in de praktijk geleerd hoe je met politie die buiten de lijntjes kleurt moet omgaan. Mijn advies: je spreekt de taal niet, je blijft herhalen dat je naar het hoofdbureau wilt en je blijft vooral kalm maar volhoudend, en je gaat niet, never ever nooit een auto in.

Race tegen de politie

Ik had regelmatig te maken met een sacherijnige politiechef van het volgende dorp. Hij kon niet uitstaan dat ik, als vrouw, op een motor reed met meer cc’s dan die van hem. Bij elke wegafzetting was ik de pineut. Stoppen, afstappen, dan wilde hij op mijn Kawasaki zitten, net doen of hij hem in beslag nam, maar ik nam altijd de sleutel uit het slot dus hij kon niks, een keer zocht hij de kickstart, ik moest echt mijn lachen inhouden, een motor van zijn kaliber heeft een kickstart maar de mijne niet. Op een dag hoorde ik van een plaatselijke uitbater dat hij tegen me wilde racen op mijn zondagse rondje over het eiland.

Ik heb hem laten winnen en daarna was het goed, want ik kon niet rijden. Dat ik hem met een lichte beweging van de gashendel er zo uit had gereden liet ik achterwege, soms moet je een man niet tergen. Bij de volgende wegversperring hoefde ik niet meer te stoppen, lachend, omdat ik toch niet kon rijden, liet hij me door. Ik besef dat dit maar een matige aanvaring was met de politie en dat het veel erger kan of hoger kan oplopen. Maar tot nog toe is mijn ervaring dat als je beleeft bent en rustig het wel los loopt.

Schietpartijen

Waar ik me meer zorgen om maak zijn de incidentele schietpartijen waarover ik sinds mijn aankomst in Mexico lees. Dat is een gevalletje van op de verkeerde tijd op de verkeerde plaats zijn en je zit midden in een incident. Maar als je dan kijkt naar Nederland, of Amerika, daar kan dat ook gebeuren. En dat bedoel ik met: er is overal wel een veiligheidsrisico.

In Cancun liep ik langs een verse schietpartij die na een wilde achtervolging door de stad in het toeristengebied eindigde. Hier in Playa zag ik onlangs een arrestatie waarbij acht politieagenten een man achterin een pick up neergedrukt hielden, en de auto met loeiende sirene weg reed. Maar het zijn incidenten. Voel ik me er onveilig door? Nee, niet echt, ik let wel meer op.

Ben ik naïef? Ja misschien, maar ik denk het niet. De schietpartij in Cancun was een liquidatie, op de videobeelden kon je zien dat de dader uitstapte, naar de auto van het doelwit liep en gericht vanaf 1 meter afstand schoot. Ik ben niemands doelwit, ik gebruik geen drugs, ik heb geen vrienden die in die kringen bewegen, en ik vermijd risicovolle plekken. Ik hou voeling met het reisadvies van diverse ambassades, ik gebruik alleen pinautomaten waar een bewaker bij staat. Dus als ik al slachtoffer zou worden ben ik op de verkeerde plaats op de verkeerde tijd en dat kan me overal in de wereld gebeuren.

Geschreven door: Redactie