close
  • zondag 18 augustus
Culinair Recepten

Gerda’s Zweedse zomerrisotto

Gerda’s Zweedse zomerrisotto

’s Avonds samen dineren met onze Zweedse vrienden. Ruim vier weken werken, eten, erop uit trekken, lief en leed delen en nieuwe avonturen beleven. Het was een feest net als het gezamenlijke diner.

Op het podium had ik de tafel gedekt, daar zouden mijn gasten zich thuis voelen. Zicht op het meer en als toegift de zachtheid van een zomerbriesje en een lieflijke avondzon. Engels als voertaal met Nederlands en Zweeds tussendoor. Toasten op een heerlijke tijd en goed gezelschap. Bubbels, wijn en bier en uiteraard de zelfgemaakte kost. Van heerlijk vers gebakken brood met fetakaas en rode ui tot goed gelukte coffee-bavarois en als hoofdgerecht risotto met zelf geplukte zomercantharellen. Samen plannen smeden voor nieuw te beleven avonturen. De vele lachsalvo’s stuurden we rechtstreeks het dal in.

Vrijdagmiddag deadline

Vrijdagmiddag door de wei lopend op zoek naar een WiFi-signaal werd ik gespot door een drietal dames en een kleine meid. Ze wenkten me vriendelijk lachend met grote gebaren te komen. Een viertal blije gezichten lieten me toe tot de ‘orde van vakantievierende dames’. Een voorstelronde volgde aangezien een tweetal dames mij onbekend waren en in no-time werd het WiFi-signaal geactiveerd om een recept door te sturen naar de redactie.

Tussen het zenden en ontvangen door werden de fitness c.q. yoga oefeningen onderling uitgewisseld. Lachen, gieren, brullen, want de oefeningen gingen in jeans en rubberlaarzen-tot-aan-de-knieën en de betreffende kleindochter keek quasi verbaasd om zich heen. De feestvreugde werd nog groter bij vermelding van schrijven voor een artikel. Waarin deze scene zich uitermate goed voor leende. Ik pakte mijn camera en de schrik stond op hun gezicht te lezen. Alleen maar goeds over deze leuke dames, hoor! Ik heb geschaterd van het lachen en voor ik het wist was mijn mail weer helemaal bijgewerkt. Ik kan je vertellen dat ik veel saaiere vrijdagmiddagen heb beleefd.

Moose

Na veel ‘wildlife’ te hebben gezien en beleefd, bleef er nog een wens over, te weten de eland. Tot op heden heb ik die nog niet kunnen spotten. Het blijkt ook wel een bijzonderheid te zijn, heb ik inmiddels begrepen. Dan blijft er maar een optie over, namelijk een ‘moose’ park bezoeken. Uitleg over het verblijf van de elanden, de werking van hun langwerpige snuit, tot aan het gewei en de digestie (van moeder en jong) viel goed in de smaak. Net als het voederen van de dieren. Zelfs een jong van 8 weken oud liet zich vandaag voor het eerst zien.

Na vijf weken op het platteland te hebben vertoefd komt de tijd van huiswaarts keren in beeld. Er zijn nieuwe vrienden gemaakt, nieuwe connecties opgedaan en staan er zelfs nieuwe plannen op de rol. De tipitent, de hjortron bramen, de cantharellen, de canelbullar, het bos, de natuur, de wildlife, de rust, noem maar op. Zweden je was prachtig! En dan nu het rustgevende recept. Mijn zomerse cantharellenrisotto is ontstaan in mijn supersonische machine.

Ingrediënten voor vier personen:

Koken met de thermomix:

Schil en snijd de pompoen in kleine blokjes. Doe 500 gr water in de beker. Samen met het stoommandje met pompoen aan de kook brengen. Een snufje zout en peper en een scheutje olijfolie is toegevoegd. Ongeveer 10 minuten laten koken. De cantharellen in schijfjes snijden en droog bakken. Zo gaat het vocht eruit. Doe blokken van 2 -3 cm groot in de beker. Rasp deze in enkele seconden.

Dan de sjalotten snijden in vieren en hakselen in de machine. Een vleugje boter toevoegen voor het sauteren oftewel ‘fruiten’ voor enkele minuten. Dan de rijst toevoegen en 3 minuten garen. Een scheut wijn toevoegen samen met de buillonpasta of -blokje. Het water toevoegen. Zo’n 8 minuten zacht laten koken. Laat de risotto ruim 1 minuut rusten alvorens in een schaal te scheppen. De Parmezaanse kaas, pompoen en cantharellen toevoegen en roeren. Eventueel nog wat boter toevoegen. Meteen opdienen met sla en stokbrood. Peace of cake in mijn machine en lekker ook! Eet smakelijk!

Hartelijke (kook)groet,

Gerda Uiterwaal

Geschreven door: Gerda Uiterwaal

Abonneer op onze nieuwsbrief

Volg ons via Facebook